
پروين دولت آبادي در سال ۱۳۰۳ در محله احمد آباد اصفهان چشم به جهان گشود،پروين دولت تحصيلات ابتدايي و متوسطه را در زادگاهش و سپس تهران به پايان برد. شاگرد مدرسه امريكايي ها بود. مدتي كوتاه در دانشكده هنرهاي زيبا درس خواند, اما رها كرد. سپس دانشآموخته رشته عکسبرداری داخلی از انگلیس شد و دارای دکترای آموزش پیش از دبستان از امریکا و از بنیان گذاران شورای کتاب کودک بود که با همکاری لیلی ایمن آهی به گردآوری گنجینه ادبیات کودکان پرداخت. او از نوجواني به شعر فارسي توجه نشان داد و اشعاري به وزنهاي نيمايي و قالبهاي كلاسيك دارد. از آثار اوست: شورآب, آتش و آب, مهرتاب, بر قايق ابرها و...
خانوادهاش همه اهل فرهنگ و بيشتر آنها چه زن و چه مرد آموزگار بودند. مادر او مدير مدرسه ناموس اصفهان بود. و برخي از اجدادش كه روحاني بودند نيز در گستره آموزش كار ميكردند، در خانواده آن ها شعر جاي ويژهاي داشت. فضاي خانه پر بود از شعر. از همان كودكي در ذهن او و خواهر و برادرهايش، شعرهاي حافظ، سعدي، شاهنامه، ليلي و مجنون نظامي نقش بسته بودند. پروين دولتآبادي شاعر كودكان و نوجوانان و به گفته كيانوش، شاعر پيشكسوت اين گستره، در پيشبرد روند تاريخي شعر كودك سهمي بسزا داشته است. در دورهاي كه نشانههاي شعر اندرزي مشروطه هنوز به چشم ميخورد، با رويدادي مهم، يعني انتشار مجله پيك در دهه ۴۰ شعرهايي از او چاپ شدند كه داراي پختگي بايسته و بسنده بودند. هنگام آن فرا رسيده بود تا شعر كودك در بستر طبيعي خود جريان يابد. بديهي است كه شعر دولتآبادي در اين دوره يكباره به بلوغ نرسيد و پيشينه شاعر تأثير مهمي بر پختگي شعرهاي او داشت. شعرهاي دولتآبادي داراي ويژگيهايي است كه آنها را از شعرهاي شاعران پيش از خود متمايز ميكند. شعر او از پند و اندرز و درونمايههاي دستوري فاصله ميگيرد و با رعايت ويژگيهاي كودك، جايگاه خود را پيدا ميكند. ارزش و احترام به هويت كودك و سرودن شعرهايي همساز با سرشت او، در آثار دولتآبادي بازتاب يافته است. اين بينش هنگامي در جامعه ريشه دواند كه مناسبات اجتماعي براي پذيرش آن آماده بود. ويژگي ديگر شعرهاي دولتآبادي، برداشتن فاصله ميان دوره كودكي و نوجواني است. حوزه شعرهاي دولتآبادي، جامعه كودكان و نوجوانان را در برميگيرد. تا پيش از اين دوره، دامنه شعرها به دوره كودكي و بزرگسالي محدود ميشد. قشر نوجوان در اين دوره، لذت شعرهاي همخوان با ويژگيهاي خود را تجربه كرد.او به دلیل ایست قلبی در بیمارستان ایرانمهر درگذشت و پيكر اين محقق فرهيخته در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاك سپرده شد.

